ing sawijining dina….ngerti-ngerti aku kelingan nek aku wis rada suwe ora nganggo basa Jawa…wah, susah…nek ning kene yo ojo ngoyo woro…ning Jogja wae arang-arang omong basa jawa,kok ndadak mikir basa Jawa ning Aceh…ngimpi, Ndhuk.
ning, gandeng blogku wis kadung nganggo basa cauampur-cuampur…apa yo ra sisan wae takcampuri siji engkas…la yo ra popo to…
nanging saderengipun, nyuwun pangapunten nggih, kagem panjenengan ingkang basa Jawinipun alus ndonya akherat, kula sampun dangu boten nulis-nulis (lha kok nulis, omongan kemawon awis-awis…) basa Jawi, klentu-klentunipun nyuwun pangapunten.
sak jane critaku ini wis kepetung lawas, ning kok lumayan lucu…tur mbok menawa pas nek dicritaake nganggo basa Jawa wae. lumayan nggo guyu-guyu sithik…nek ora lucu banget, yo mbok menawa cukup nggo cengar-cengir dhewekan.
sasi wingi rak dilalahe aku ulang tahun…(ulang tahun kok dilalahe…mbak’e ki piye…pokok’e mudheng to karepe?). dilalahe maneh (nek iki dilalahe tenan…) aku kok ya lagi rada adoh saka omah, kanca mung isa diitung nganggo tangan siji, gawean akehe ora karu-karuan. ning ya beja gawean akeh, dadi ora nglangut mikir umur tambah tua, urip ngene-ngene wae… eh, dilalahe maneh (wah, iki sing nulis mestine wong jowo tenan, kok kakehan dilalahe…) ana wong sing lagi cedhak karo aku ana kene uga. wah, lumayan….
critane dheweke pengen gaweake aku roti. wong lanang lho iki….rak ya sepesial nganggo endhog to…(lucu ra terjemahan "spesial pake telur"….ra mlebu yo….
)
aku dhewe rak ora isa masak-masak sing angel-angel, apa maneh ngangge roti…wah…dadi yo aku seneng-seneng wae, malah seneng banget, soale wong sing arep nggaweake kuwi wonge sibuk banget ning ko ya kober-kobere ngrancang gawe roti. ning, sadhurunge wiwit, dheweke uwis wanti-wanti dhisik nek dheweke durung tau gawe roti cara sing arep dinggo saiki.
ngerti ora karepe? omah iki ora ana oven sing bentuke kotak ngono kae…dadi duwene oven bunder sing tengahe bolong kae lho…dadi mung isa sak model rotine, kaya donat guedhe banget…kelingan ora? pancen model rada kuno, ning ko ya isih ana sing adol ya….he…he…sing penting, isa mbayangke to, oven sing takcritaake? wis, dieling-eling lho ya, aja nganti lali, nek perlu digambar dhisik, ben le mbayangke tenanan mengko…
bocah kulina nganggo microwave, paling ora sing oven kotak sing diselehake dhuwur kompor kae…kok ujug-ujug dikon praktek nganggo oven kuno…rak ya jaminan dadi pengalaman…kanggo sing nglakoni, karo sing nonton uga…
critane kabeh wis cumepak, wis dicampur, diudhak, jerene rasane wis pas…rak ya kira-kira wis slamet iki. gari diselehake dhuwur kompor. wis diselehake dhuwur kompor. ora suwe, ambune wis wangi tenan….wah, pancen mantep….ambune. diindhik seka kaca bunder sing ana ning tutupe, rotine kethoke wis wiwit kuning. "wah, kok rada cepet ya…" batine kancaku kuwi mau…(sak jane yo ora mbatin, wong aku isa krungu…nek mbatin apa yo aku ngerti tenan unine ngoyo kuwi…) "kapan yo iki kira-kira matenge…aku kok bingung…" batin maneh dheweke…
saya suwe saya wangi, rak ya umum to…ning kok suwe-suwe aku curiga iki, nek diindhik kok isih rada pucet rotine…ning kok ambune rada malih…ana ambu-ambu rada sangit…ning mung sithik buanget, dadi aku yo meneng wae…
ning taktunggoni limang menit, aku kok ra tega, tak takoni wae…"kok aku ngambu aneh, kowe ngambu ora?" (sing cetha le takon ora ngono kuwi, wong dheweke ora mudheng basa Jawa…ning kira-kira wae ya…mengko nek taktulis basa Inggris ndak diarani nggaya…ora isa nganggo basa sing apik lan ora campur-campur…susah to…)…
dheweke nyaut,"ning iki rak lagi sedelhok to?"
"yo iyo…ning ambune kok kaya wis mateng ngene.." (gayaku sok alus, padahal karepku arep muni, ambune kok kaya rada gosong…)
"la piye iki? apa diangkat wae?"
"piye nek ho-o, diangkat wae.."
diangkat loyange, dibukak tutupe…kuning, ayu tenan rotine…dicepaake piringe….diwalik loyange….PLUK….rotine metu…
ambune, uenakkk tuenan……rotine, uireng….tuenan….
bocahe ketok gelo banget, aku andang-andang omong nek aku seneng roti gosong soale ra patio legi, timbange roti biasa….dheweke wis arep gawe maneh, ning aku omong ora perlu, wong sing gosong mung ngisore wae, nek ora doyan rak isa diilangi. ning aku doyan kok…
tenane, pancen ireng tenan rotine kuwi, ning dilalahe yo pancen mung ngisore wae sing ireng thuntheng, ndhuwure isih normal-normal wae. enak rotine, pancen olehe gawe nganggo ati…he…he….ning yo pancen aku seneng mangan bagian sing gosong, enak je….
kanggo aku, kado sing manis tenan, digaweake roti enak sing rada gosong…apa roti gosong sing enak…sakkarepe olehe arep njenengi, ning pancen apa-apa sing dilakoni nganggo ati lan tresna kuwi, nek pancen bejane, mesti ngasilake barang sing becik tembe burine. gosong-gosong angger seneng ning ati…aja didelok rupane sing rasane wae…
saestu boten?
CT (catetan tambahan) : ning enak lho….nek arep nyoba, mampir kene wae…mengko tak pesenke karo wong’e…piye…?
Banda Aceh, tanggal enem sasi agustus tahun rong ewu enem.
